عصر یخبندان

به وبلاگ عصر یخبندان خوش آمدید

کامپیوتر و سرعت

زمانی مقاله ای را در «گفتمان توسعه» با نام پرستش خدای دروغین، نوشته «کن دارو» و «مایکل ساکسنین» مطالعه می کردم. این دو نویسنده، بیشتر عمر خود را صرف انتقال تکنولوژی های کوچک و محدود به روستاهایی در فقیرترین کشورهای جهان کرده اند. مقاله ، گزارشی است در مورد «جنون کامپیوتر»، همان جنونی که میان آژانس های عمران بین المللی و گردانندگان آنها که از اتصالات کامپیوتری - ماهواره ای در جوامع روستایی، جایی که اطلاعات فنی در آنجا کمیاب است، طرفداری می کنند، وجود دارد. به عقیده دارو و ساکسینین، فرضیه این است که کامپیوترها ارائه کننده «ارتباطاتی بی سابقه، سریع و ارزان» در جهت آبادانی و عمران روستا هستند که می توانند «نیازهای اطلاعاتی» آنها برای صنعتی شدن را برآورده کنند. این دو نویسنده، نتیجه گیری می کنند که این فرضیه ای «مزخرف و خطرناک» است، زیرا:
در یک کشور فقیر، استفاده از ریز کامپیوتر ی که توسط ماهواره  به یک سیستم اطلاعاتی که نیمی از جهان را در بردارد مرتبط است، عملی احمقانه می باشد. این عمل، نوعی افراط و زیاده روی تکنولوژیکی است. بیشتر کشورهای فقیر، به تکنولوژی هایی بسیار ساده تر مانند ماشین های تایپ، کتاب های مرجع، ابزارهای دستی، دوچرخه، و ضبط صوت نیازمندند. یافتن تعمیر کاران ماهر کامپیوتر تقریبا غیر ممکن است; اگر گروه های محل را مجبور کنیم که کامپیوتر هایی کاملا پیشرفته را خریداری کنند، این نوعی ستم و بی رحمی در حق آنها است.
تمرکز قدرت
 در کنگره ای با نام «کنگره مناطق زیستی ملی» که در آن 250 نفر با هدف تجزیه قدرت سیاسی مرکزی به نفع قدت محلی، خودکفایی اقتصادی و فطرت مبتنی بر طبیعت و محدودیت یا «فطرت سبز» کار می کردند. چندین تن از شرکت  کنندگان در کنگره،  آشکارا از نقشی که کامپیوتر ها در ساختن شبکه های ارتباطی بین مناطق زیستی و به تبع آن، تسهیل کردن تبادل سریع اطلاعات در این مناطق دارند، دفاع کردند. علی رغم این مساله که استفاده از کامپیوترها در این جهت، ممکن است سبب ایجاد تمرکز قدرت شود، این موضوع مورد بحث قرار گرفت که کامپیوتر ها «ابزاری خنثی» هستند که می توانند به گروه هایی که اهدافشان تکفیر موسسات بزرگی است که کامپیوتر ها را اختراع کرده اند و برآنها سلطه دارند، کمک کنند. این یک حیله جالب است: ما اختراع آنها را می گیریم و مانند یک نوع مبارزه ژاپنی از آن علیه به وجود آوردندگان آن استفاده می کنیم. این حیله در ابتدا جالب به نظر می رسد، اما با توجه به خصوصیت ماهوی کامپیوترها که ناگزیر منجر به تمرکز می شود، نمی توان بر روی آن حساب کرد.
این مساله در ابتدا با توجه به ظاهر کامپیوترها که شکل یک فناوری دموکراتیک محدود را دارند، ما را به اشتباه می اندازد. مردم در خانه شان کامپیوتر دارند و آن را برای خود و سازمان شان مفید و قدرت بخش می بیینند. کامپیوترها در بسیاری زمینه ها کمک کننده هستند و نظارت های شخصی قابل توجهی بر خلاف تکنولوژی های دیگر مانند تلویزیون ، به افراد ارائه می کنند. گروه های اجتماعی و سیاسی کوچک، کامپیوترها را ابزار ارزشمندی برای ذخیره و نگهداری اطلاعات، ایجاد شبکه،فرایند های پستی، تهیه نسخه های تمیز و مرتب، تهیه لیست های عضویت، نگه داشتن حساب و کتاب ها و غیره می دانند. با همه این موارد، هنوز سئوالی در این جا مطرح است. مساله اصلی این نیست که آیا کامپیوتر ها می توانند به شما و گروهتان سود برسانند یا خیر، سوال این است که چه کسی بیشترین فایده را از وجود کامپیوترها در جامعه می برد؟ پاسخ این است که با همه این مزیت های محدود، این موسسات بزرگ هستند که بیشترین سود را می برند و خود نیز به خوبی نسبت به این مساله آگاهند. اختراع کامپیوتر ، توسط یک گروه از افراد شریف و نجیب و اصلاح طلب ساده لوح که قصد داشته باشند به وسیله تکنولوژی ، دموکراسی بیشتری ایجاد کنند، صورت نگرفته است. با وجود این که کامپیوترها در دهه 1920 اختراع شدند، این نیروهای نظامی آمریکایی و انگلیسی بودند که برای نخستین بار از آنها به طور جدی به عنوان یک سیستم راهنما برای موشک هایشان در جریان جنگ جهانی دوم استفاده کردند. دو دهه بعد، IBM  این فناوری را به استفاده های تجاری عظیم تغییر داد. از دهه 1970 به بعد «آتاری» و «اپل» ماموریت خود را برای ورود کامپیوتر به همه خانه ها مدرسه ها اجرا کردند. تا دهه 1970، ارتش و شرکت های بزرگ، به طور کامل کامپیوترها را با سود فراوان و دسترسی جغرافیا گسترده تر برای عملیات متمرکز وارد تمامی امور خود کرده  بودند. آن اصلاح طلبان ساده لوح، حتی یک دکمه پلاستیکی را هم فشار نداده بودند. تکنولوژی کامپیوتر، قسمت اصل از یک زیر بنای فنی پیشرفته است و کامپیوترها ممکن است در جامعه ای پدیدار شده باشند که پیش از این، در ابتدای مسیر فناوری و پیشرفت بودند. ساخت کامپیوترها بسیار گران تمام می شود، آنها به طرز بسیار پیچیده ای با سیستم تلفنی مرکزی ارتباط دارد و برخی از استفاده های بهینه ای که می توان از آنها کرد، مانند محاسبه بسیار سریع و نقشه برداری ماهواره ای از منابع زیر زمینی، آن چنان پر هزینه هستند که تنها موسسات عظیم می توانند از عهده آن برآیند.
کامپیوترها مانند دیگر تکنولوژی های پیشرفته نظیر ارتباطات ماهواره ای کشاورزی، ماشینی، روبات شناسی، مواد ضد آفات و ... در خدمت اقتصاد هستند. حال هر چه اندازه و حجم تشکیلات اقتصادی و شرکت بزرگ  تر باشد، توانایی تهیه کامپیوترهای بیشتری را دارد. علاوه بر این، کامپیوترها پیچیده تر و سطح بالاتر شده و باید توسط گروه  اجرایی آزموده تر اداره شوند، و در مناطق اقتصادی که به طور گسترده پراکنده شده اند، ارتباطات کامپیوتری بیشتری نسبت به موسسات و واحدهای اقتصادی کوچک تر وجود خواهد داشت. در نتیجه، تجارت های بزرگ تر از امتیازات بیشتری برخوردار خواهند بود. با وجود این که تجارت ها و کسب های کوچک تر هم از وجود کامپیوترها استفاده می کنند، تجارت های بزرگتر، بسیار بیشتر سود می برند; زیرا بزرگی و پیچیدگی و دسترسی به عملیات هایی که کامپیوتر آنها را تسهیل می کند، به منابع مالی بسیار بیشتری نیاز دارد.

+   فرید حمیدی ; ۸:٥۱ ‎ق.ظ ; شنبه ٤ مهر ۱۳۸۸
    پيام هاي ديگران ()  
 

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir